ฉันรู้ เส้นทางของเรานั้น คงต้องจบ ตรงที่ทางแยกซักทาง
รู้ว่าคงยากที่จะไป ไกลเกินกว่าหวัง  จะทำเท่าไรก้อคงไม่ดี

ฉันรู้.. แต่ยังไม่เคยคิด ว่าต้องจบ ต้องจากกันเร็วเท่านี้
ฉันแค่อยากรั้งเธอนานๆ นานเกินกว่านี้ แต่ว่าวันนี้ได้เพียงรับมัน

 

ความจริงไม่เคยเหมือนความฝัน  เราไม่อาจทำอะไรได้เหมือนใจ
แม้จะอยากฝืนความเป็นจริง มีเธอต่อไป...แต่จะอย่างไรก้อยังต้องจบ

 

ไม่ผิดสักคน แค่ฉันและเธอไม่ใช่  ไม่ผิดที่เราต่างต้องแยกไป
ไม่ผิดที่ทางที่หวังไม่เป็นดังวาดไว้  ไม่อาจจะไปไกลกว่าตรงนั้น
ไม่ผิดที่หวังสุดท้ายไม่มีเธออยู่ข้างฉัน  จะจากกันไปเข้าใจทุกอย่าง... 

 

 

 

ในทุกวันที่ตื่น คือการฟื้นตัวเอง  ฉันเหมือนคนตายแล้ว จากวันที่เธอไป
วิ่งหนีความจริงทุกอย่างเพื่อต่อลมหายใจ  ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ว่าเราเคยรักกัน

 

*เพราะรู้ว่าใครก็คงเข้ามาและถามฉันว่าเธออยู่ไหน

  ฉันไม่อยากจะตอบคำถาม เพราะมันจะทำให้ซ้ำเติมบาดแผลในใจ และเธอรู้ไหม

 

เป็นเหมือนคนบ้าบอ รอในเรื่องงมงาย ทั้งๆที่มันรู้ สุดท้ายต้องเป็นไง
ต้องหนีความจริงทุกอย่าง เพื่อต่อลมหายใจ ไม่อยากจะพบคนที่ได้รู้ว่าเราเคยรักกัน

 

(* ,**,**) ...เพื่อรอเธอกลับมา...