หมูน้อยสีชมพู..... 的个人资料Gimjuy-Tuikung照片日志列表更多 工具 帮助

日志


10月27日

แมลงปอ

 
.....บนบ่าของคุณมีแมลงปอมั้ย ?

                         ในเมืองเล็กๆที่สวยงามและสงบสุขเมืองหนึ่ง มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก ทุกวันพวกเขาจะพากันไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้ ทุกคนที่เคยพบเจอพวกเขา จะมองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคู่นี้เสมอ แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอนอนเงียบๆอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังไม่ฟื้นคืนมา ตอนกลางวัน...ชายหนุ่มมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง เรียกร้องคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆที่เธอไม่จอบสนองใดๆเลย ตกกลางคืน....ชายหนุ่มได้ไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง  เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว

                         ผ่านไป 1 เดือน  หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม ส่วนชายหนุ่มก็ดูซูบเซียวลงทุกวัน แต่ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่เคยหยุด  แต่แล้ววันหนึ่ง พระผู้เป็นเจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่ม และตกลงที่จะประทานพรให้แก่เขา
 
พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า   " เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ ด้วยชีวิตของเจ้ามั้ย "
ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า   " ผมยอมครับ"
พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า    " งั้นดี ฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมาแต่ต้องแลกกับการที่เจ้ากลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา3ปี เจ้าจะตกลงยอมมั้ย"
ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม    "ผมยอมครับ"

                        ฟ้าสางแล้ว   ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง  เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้า แล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆมีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆเธอ คุยอะไรกันซักอย่างหนึ่ง แต่ช่างเสียดายที่เอาไม่สามารถที่จะได้ยิน

                       หลายวันผ่านไป  หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว  แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน หญิงสาวก็ยังไม่ละความพยายาม ที่จะตามหาชายคนรักของเธอ  ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างเจ้าแมลงปอ ได้แต่บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง ทว่าเขาไม่สามารถส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอดเธอ เขาทำได้แค่เพียง...เฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คลาดสายตาเท่านั้น

                       ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว  ลมฤดูใบไม่ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่  เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว  นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บนมาเกาะบนบ่าของหญิงสาว  เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบบนใบหน้าของหญิงสาว อยากใช้ปากเล็กๆจูบที่หน้าผาก แต่อย่างไรก็ดี  ร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอก็ไม่สามารถเรียกร้อง ความสนใจจากหญิงสาวได้

                      แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน เจ้าแมลงปอรีบกลับมาหาคนรักของเขา เพื่อจะพบว่า ร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง ภาพๆนั้นทำให้แมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุ ที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารักและใจดีคนนั้น และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น แน่นอน พวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก  เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก

                      หลังจากวันนั้นไม่กี่วัน แมลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้น พาคนรักของตนไปชายทะเล เพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น  พลบค่ำก็อยู่ที่ชายหาด เพื่อดูพระอาทิตย์ตก
แต่สำหรับเขาแล้ว นอกจากบนมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย
 
                     หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก  เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆทุกวันด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอ ที่จะบินเข้าใกล้หญิงอันเป็นที่รัก ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของทั้งคู่  เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก

                     ย่างเข้าฤดูร้องของปีที่3 เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว บ่าของเธอบัดนี้ ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม ใบหน้าถูกประทับจูบเบาๆจากเขาผู้นั้น ดูท่าทางแล้ว ไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลาไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง และยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตที่ผ่านไป

                     วันครบรอบปีที่3 ที่พระผู้เป็นเจ้ากำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว  คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่ม ได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง เจ้าแมลงปอค่อยๆบินๆเข้าไปในโบสถ์ และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่าง ตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า  "ฉันยอมรับ"  เขาเห็นนายแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา ตามด้วย...จุมพิตที่แสนหวานของทั้งคู่

                     เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา  พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า  "เจ้ารู้สึกเสียใจมั้ย"  เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า  "เปล่า"  พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า   "งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว"  เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆก่อนตอบว่า  "ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ"

                     บางบุพเพ...ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้องสูญเสีย   บางบุพเพ...ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด    รักคนคนหนึ่ง...ไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ  แต่เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่ง...เราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี   ลองดูซิว่า ....บนบ่าของคุณมีแมลงปอมั้ย?

评论 (7)

请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。

若要添加评论,请使用您的 Windows Live ID 登录(如果您使用过 Hotmail、Messenger 或 Xbox LIVE,您就拥有 Windows Live ID)。登录


还没有 Windows Live ID 吗?请注册

ซึ้งมากๆเลยค่ะ แต่งเองรึป่าวเนี่ย
ให้10เต็ม10เยย อิอิ
เป็นไงบ้างคะ สบายดีมั๊ย
ตั้งใจเรียนน๊า สู้ๆค่ะ
~ Miz miz always ~
p.s. ช่วงนี้คนไม่สบายเยอะเลย ดูแลสุขภาพด้วยน๊า
11 月 25 日
Tharakorn发表:
เหอะๆๆ
 
สุดยอดอ่าพี่ตุ้ย
 
สุดๆๆๆ
 
อารมณ์เดียวกานเลย ผมกับ นิทาน
 
ผมกำลังรอฤกษ์ อัพสเปชอยู่เนี่ย อย่าลืมไปเม้นนะ
 
บะบาย ครับ
11 月 20 日
YamatoKunG发表:
อรเห็นแต่แมลงวันอะพี่
 
อยู่ในกรณีเดียวกันได้ปะ
 
^o^
11 月 13 日
เปนงัยมั่งอ่า เพื่อนตุ้ย หายเงียบไปเรยนะ....
 
จิงๆตุ้ยไม่โทมาหาหญิงก้อดีนะ ไม่ใช่ว่ารบกวนไรหรอก
แต่ตุ้ยไม่โทมา ก้อแปลว่าไม่มีเรื่องหนักใจใช่ม้า ดีละๆๆ
 
เสียดายจังที่ไม่ได้ไปเจอทุกคนๆที่เดิมของพวกเรา 
เอาไว้ครั้งหน้า ไม่พลาดชัวร์!!
คิดถึงตุ้ยน้า คิดถึงเพื่อนๆ r.b. gang ทุกคนเล้ยยยย
 
11 月 11 日
แล้วอย่าลืมมาเล่านิทานให้นู๋ฟังอีกนะ
11 月 11 日
แอบงอลลลลลลล ไม่ยอมไปเม้นต์ให้บ้างเลย
 
ใจร้ายมากมายอ่า เหอๆ
 
เชอะๆๆๆๆ งอลลลจริงๆนะเนี่ยยยย
 
555+
11 月 9 日
Sittinee发表:
เข้ามาเยี่ยมเยือนพี่ตุ้ยเป็นคนแรกเลยเหรอเนี่ยเขิลจัง อิอิ  รักษาสุขภาพนะค้าช่วงนี้season change :)
11 月 3 日

引用通告

此日志的引用通告 URL 是:
http://gimjuy-kung.spaces.live.com/blog/cns!69DA4D35CBA2084A!694.trak
引用此项的网络日志